Menu

classes

BLOG

#StepIntoYou

#StepIntoYou

 FullSizeRender 2

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΩΣΤΑΡΕΛΛΟΣ

Ο Σωτήρης Κωσταρέλλος είναι ο προπονητής του Athlesis Running Team και βασικό στέλεχος των γυμναστών που απαρτίζουν την ομάδα που έχουν στήσει ο Πάνος και ο Νίκος στην οδό Τσακάλωφ.

Ο Σωτήρης έχει κάτι ιδιαίτερο. Είναι παθιασμένος με το τρέξιμο. Με τα βουνά και τα λαγκάδια. Με τα πάρκα και τους δρόμους. Αλλά περισσότερο τρελαίνεται να βλέπει τον κόσμο να μπαίνει στο δρομικό κίνημα. Να τους εμπνέει, να τους στηρίζει, να τους παρακινεί και να τερματίζει μαζί τους σε αγώνες.

Εδώ και ενάμιση χρόνο που έχει ξεκινήσει η ομάδα τρεξίματος του Athlesis έχουν ξεκινήσει πάνω από 60 άτομα να τρέχουν.

Στον Πειραιά στα Βίκος Street Relays θα συμμετέχουν με πολλές ομάδες μια και είναι μικρή και εύκολη η διαδρομή των 2.500 μέτρων και διευκολύνει όσους τώρα ξεκινούν για να κάνουν τον πρώτο τους αγώνα.

Μετά θα ακολουθήσει ο Μαραθώνιος της Αθήνας και άλλοι αγώνες.

Ο 35χρονος Σωτήρης απόφοιτος των ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα υπαίθριες δραστηριότητες (η μεγάλη του αδυναμία), ξεκίνησε να τρέχει από μικρό παιδί και δε σταμάτησε ποτέ. Ούτε όταν πριν από μερικά χρόνια είχε ένα ατύχημα που παραλίγο να του κοστίσει. Περπατώντας στο πεζοδρόμιο προσγειώθηκε πάνω του μία μοτοσυκλέτα και του δημιούργησε αρκετά θέματα στα πόδια. Δεν το έβαλε κάτω και σύντομα ξεκίνησε να γυμνάζεται.

Τα βουνά ήταν πάντα το αγαπημένο του τερέν. Τα ανακάλυψε στο στρατό που είχε κάνει ένα τουρ στα νησιά των Δωδεκανήσων και είχε πολύ χρόνο στα φυλάκια που υπηρετούσε. Εκεί άρχισε να τρέχει στα κοντινά βουνά προς μεγάλη απορία όλου του στρατεύματος και των κατοίκων, αλλά αυτή η κίνησή του τον κράτησε σε πολύ καλή φυσική κατάσταση.

Από το 2011 μπήκε και στο Μαραθώνιο. Τερμάτισε τρεις φορές τον Κλασικό με καλύτερο χρόνο το 3.47.47 και η συνέχεια είναι ασφάλτινοι αγώνες με παρέα νέους δρομείς όπως στα Street Relays και τα 5αρια και 10άρια στο Μαραθώνιο και στον Ημιμαραθώνιο, αλλά και στο Serifos Sunset Race, ενώ ο ίδιος επιλέγει ορεινούς μαραθωνίους. Γιατί εκεί όπως τονίζει 'νοιώθω ελεύθερος και όλα γίνονται αλλιώς στη φύση και στον καθαρό αέρα". Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώτος του αγώνας ήταν το μονοπάτι του τρελού.

Στη Ναύπακτο που έχει καταγωγή είχε πάρει το πρώτο του μετάλλιο το 2003 και σε όλους τους αγώνες τρέχει πάντα με τη Φλόγα στην καρδιά. Για το σύλλογο γονέων με παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια.

Στο Athlesis είναι ο άνθρωπος που θα ξεσηκώσει όποιον είναι έτοιμος για το κάτι παραπάνω στη ζωή του. Θα του δώσει ένα έξτρα κίνητρο να δει ότι η ζωή του μπορεί να γίνει πιο συναρπαστική τρέχοντας. Με θετικό χαρακτήρα και μια αύρα ζεν, ξέρουν όσοι τον έχουν γνωρίσει ότι όσο θα γυμνάζονται με το Σωτήρη μέσα στο Athlesis ή έξω στους δρόμους θα είναι ένα διάλειμμα από τα συνηθισμένα.

 

vital reveka

 

ΡΕΒΕΚΚΑ ΒΙΤΑΛ
Η Ρεβέκκα Βιτάλ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αθλούμενου στο Athlesis που άλλαξε η ζωή του. Έχει μπει σε ένα καινούριο κόσμο και μόνο με τον εαυτό της έχει να ανταγωνισθεί. Γιατί αυτό που κάνει κάθε μέρα το νιώθει και η ίδια ότι είναι κάτι μοναδικό.
Μία παροχή και μία πολυτέλεια που μόνο ο αθλητισμός και η άσκηση μπορούν να προσφέρουν.
Η Ρεβέκκα είναι 42 χρονών, γραφίστρια.
Έχει μία εταιρεία (δημιουργικό γραφείο) που λέγεται “Common Sense” και εργάζεται πολλές ώρες με ένταση και πίεση. Στο τρέξιμο και στο Athlesis βρήκε την ισορροπία που χρειαζόταν και σιγά σιγά ανακαλύπτει ότι η ζωή γίνεται καλύτερη τρέχοντας.
 
Πότε ξεκίνησες το τρέξιμο και ποια ήταν η μέχρι τότε επαφή σου με τον αθλητισμό;
Η επαφή μου με τον αθλητισμό ξεκίνησε νωρίς (6 ετών νομίζω) όταν αποφάσισα
να γραφτώ στον Πανελλήνιο και να κάνω ενόργανη και ρυθμική γυμναστική.
Βέβαια, όπως ξεκίνησε νωρίς, σταμάτησε και νωρίς δυστυχώς. Τα μαθήματα βλέπεις ήταν αρκετά για ένα παιδί (ή αυτό βρήκα σα δικαιολογία).
Στην ενήλικη ζωή μου προσπάθησα να συνεχίσω πηγαίνοντας σε κάποια γυμναστήρια, όμως μέσα σε λίγους μήνες είχα ήδη βαρεθεί και το μόνο τρέξιμο που έκανα ήταν να κυνηγάω την ανιψιά μου στα πάρκα.
Φέτος το καλοκαίρι, και ενώ όλοι προγραμμάτιζαν τις διακοπές τους, σκέφτηκα ότι ήταν καιρός να ξεκινήσω και πάλι τη γυμναστική.
Το τρέξιμο ούτε που μου πέρασε ποτέ από το μυαλό. Περπάτησα μέχρι το Athlesis να πάρω τις απαραίτητες πληροφορίες.
Αυτό ήταν. Ένα μόλις τέταρτο ήταν αρκετό για να καταλάβω ότι αυτός είναι ο χώρος που μου ταιριάζει για να ξεκινήσω τη γυμναστική. Σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι μου, σε ένα περιβάλλον που
νιώθεις όμορφα, με ανθρώπους που σου εξηγούν και είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν να πετύχεις το στόχο σου.
Οι πρώτοι άνθρωποι που συνάντησα στο Athlesis ήταν η Εύα, η Πένυ και ο Σωτήρης. Και κάπως έτσι έκανα την εγγραφή μου λέγοντάς τους πως θα δοκιμάσω να έρχομαι τρεις φορές την εβδομάδα.
Μετά γνώρισα τον Πάνο και τον Νίκο και αντιλήφθηκα πως αυτοί οι τύποι δεν παίζουν. Ξέρουν πολύ καλά
την δουλειά τους. Και σιγά σιγά ξεκίνησα να έρχομαι σε επαφή με τη Μάγκυ, τον Δημήτρη, τον Ανδρέα, τον Σπύρο,
τον Γιάννη, τη Λιάνα, τη Σοφία, τη Χριστίνα, δοκιμάζοντας από TRX και spinning, pilates και aerial yoga μέχρι και cardio boxing.
Ο Σωτήρης (υπεύθυνος για τις Outdoor activities) ήταν ο λόγος που η αφορμή έγινε υλοποίηση.
Συζητάμε μια μέρα στο Athlesis για τον αγώνα και τα 5km και του λέω πως εγώ φέτος θέλω να τα τρέξω αλλά προβληματίζομαι για το αν θα τα “βγάλω".
Τότε ο Σωτήρης με ενημέρωσε πως με τη Μαρία ετοιμάζουν ομάδα για τρέξιμο από το Athlesis και αν θέλω θα μπορούσα
να πάω μαζί τους. Για την ακρίβεια μου είπε “θα έρθεις μαζί μας, τέλος”. Έτσι κι έγινε. Πήγα, έτρεξα, τα κατάφερα.
 
Πώς ήταν οι πρώτες φορές και τι δυσκολίες αντιμετώπισες;
Εντάξει, δεν ήταν και piece of cake αλλά δεν ήταν ακατόρθωτο. Μία δυσκολία που έχω γενικότερα στη γυμναστική και άρα και στο τρέξιμο είναι οι αναπνοές. Νομίζω πως έχουν κουραστεί οι γυμναστές να μου λένε “εισπνοή-εκπνοή”.
 
Όταν συμμετείχες στον πρώτο σου αγώνα, και τελικά τερμάτισες, πώς ένιωσες;
Η αλήθεια είναι πως όταν τερμάτισα το μόνο που σκέφτηκα ήταν πως τελικά τα κατάφερα και πως άξιζε που έτρεξα με την ομάδα του Athlesis για έναν τόσο σοβαρό σκοπό. Ήταν μία καταπληκτική εμπειρία. Λίγες ημέρες μετά ήξερα πως αυτό ήταν το πρώτο βήμα για ένα σωρό άλλα πράγματα που θα ακολουθήσουν. Και πράγματι ακολούθησαν τα τρεξίματα στον Εθνικό Κήπο. Ναι, είναι κουραστικά για εμένα αλλά συγχρόνως διασκεδαστικά. Κάθε φορά και καλύτερα.
 
Πόσες φορές την εβδομάδα γυμνάζεσαι και πόσες κάνεις τρέξιμο;
Ο αρχικός μου στόχος ήταν να γυμνάζομαι τρεις φορές την εβδομάδα όμως χωρίς να το πολυκαταλάβω πηγαίνω πέντε φορές. Τρέχω στο διάδρομο και προσπαθώ μία φορά την εβδομάδα να συμμετέχω στα Outdoor activities που οργανώνει το Athlesis και ο Σωτήρης.
 
Πώς είναι η καθημερινότητα και η επαγγελματική σου δραστηριότητα και πώς το τρέξιμο σε έχει βοηθήσει;
Η καθημερινότητά μου είναι μπροστά σε έναν υπολογιστή (ή συχνά και σε δύο), προσπαθώντας να προλάβω τα dead lines που συνήθως καθόλου λογικά δεν είναι. Συνήθως καταλήγω στο Athlesis γύρω στις 20:00 κουρασμένη από τους ρυθμούς της καθημερινότητας. Το τρέξιμο σίγουρα με έχει βοηθήσει. Σωματικά και ψυχολογικά. Δεν είναι και λίγο για εμένα που μέχρι πριν λίγους μήνες απλά περπατούσα στο κέντρο της Αθήνας, να τρέχω 4km στον Εθνικό Κήπο.
 
Τι είναι αυτό που σου αρέσει στο τρέξιμο και τι στόχους έχεις βάλει για το μέλλον;
Νομίζω πως ακόμα πειραματίζομαι. Δεν νομίζω πως μου αρέσει τόσο πολύ ώστε να βγω μόνη μου να τρέχω στα πάρκα. Μάλλον φλερτάρω με τον τρόπο που το κάνω μέχρι σήμερα. Και αυτός δεν είναι άλλος από το ότι τρέχω χαλαρά, με μία ομάδα ατόμων που ο καθένας έχει το δικό του λόγο να είναι εκεί, το δικό του στόχο να ικανοποιήσει. Δε γνωριζόμαστε μεταξύ μας κι όμως ξαφνικά γινόμαστε όλοι ένα, ξεχνώντας για λίγο όλα αυτά που μας ταλαιπωρούν καθημερινά, ανακαλύπτουμε νέες ικανότητες του εαυτού μας έχοντας έναν κοινό σκοπό.
Να τερματίσουμε.
Ο στόχος μου δεν είναι να τρέξω στο Μαραθώνιο (αν και πολύ θα το ήθελα). Ο στόχος μου είναι να κάνω ένα βήμα τη φορά. Αν το πετύχω αυτό θα είμαι ευχαριστημένη από τον εαυτό μου. Ίσως αν με ρωτήσεις σε ένα χρόνο από σήμερα, να σου πω κάτι άλλο.

 

FullSizeRender

 

ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΜΕΡΟΥ

Η Μαρία Πολυμέρου είναι μια γυναίκα της εποχής που τα κάνει όλα σε υψηλό επίπεδο. Είναι εργαζόμενη, πολιτικός μηχανικός σε τεχνική εταιρεία και έχει εξελιχθεί και σε εξαιρετική αθλήτρια. Εκπροσωπώντας την Athlesis Running team έχει συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες και έχει πάρει μετάλλια. Είναι η χαρά του προπονητή της γιατί συνεχώς βελτιώνεται και αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα ότι με επιμονή και προσπάθεια όλα μπορούν να συμβούν. Έχει πολλές υποχρεώσεις, αλλά βρίσκει χρόνο να αφιερώσει στο γυμναστήριο και στο τρέξιμο. Αυτό της επιστρέφεται πολλαπλάσια. Αποδίδει πολύ καλύτερα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και της καθημερινότητάς της.

Πότε ξεκίνησες το τρέξιμο και ποιά ήταν η μέχρι τότε επαφή σου με τον αθλητισμό;

Ξεκίνησα το τρέξιμο πριν περίπου δύο χρόνια, ενώ πριν από αυτό η επαφή μου με τον αθλητισμό ήταν καθημερινή, κάνοντας από τα 18 μου, 4-5 φορές την εβδομάδα γυμναστήριο. Όταν το γυμναστήριο Athlesis οργάνωσε running team, πήγα καθαρά από περιέργεια, μόνο κ μόνο για να δω πώς είναι να τρέχεις στον Εθνικό Κήπο. Ήταν δύσκολα, γιατί ενώ νόμιζα ότι είχα καλή φυσική κατάσταση, στο τρέξιμο έξω δυσκολεύτηκα.

Πώς ήταν οι πρώτες φορές και τι δυσκολίες αντιμετώπισες;

Στην αρχή προσπαθούσα να είμαι συνεπής και να μαζεύω χιλιόμετρα. Δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο έκανα προπόνηση. Αυτό ήταν και το μήνυμα που μας έδινε ο προπονητής μας. Συμμετέχοντας σε αγώνες με το ATHLESIS RUNNING TEAM, δεθήκαμε ακόμη περισσότερο σαν ομάδα και προσωπικά με τις διακρίσεις μου ένιωσα ότι δικαίωσα τον προπονητή μου Σωτήρη Κωσταρέλλο, που πάντα με ωθούσε για κάτι παραπάνω και πίστευε σε εμένα. Ένας καλός προπονητής σου "δίνει φτερά ".

Πώς είναι η καθημερινότητα και η επαγγελματική σου δραστηριότητα και πώς το τρέξιμο σε έχει βοηθήσει;

Στην καθημερινότητά μου έχει σίγουρα θέση η άθληση, εννοώντας και γυμναστήριο και τρέξιμο έξω. Είναι η στιγμή της αποφόρτισης και της αίσθησης ότι κάνεις κάτι ωφέλιμο για εσένα. Το τρέξιμο είναι θεωρητικά μοναχικό άθλημα, αλλά την ώρα που τρέχω είναι η ώρα που το μυαλό μου είναι σε συνεχή εγρήγορση και όλες μου οι σκέψεις μπαίνουν στη θέση τους.

Όταν συμμετείχες στον πρώτο σου αγώνα, όταν τελικά τερμάτισες ένιωσες ότι ήταν το πρώτο βήμα από μία σειρά από πολλά που θα ακολουθήσουν;

Πράγματι η συμμετοχή μου στον πρώτο αγώνα ήταν μοναδική εμπειρία και μετά τον τερματισμό ήμουν σίγουρη ότι ήθελα να το ξανακάνω. Ο αθλητισμός και το τρέξιμο δεν έχουν ταβάνι και σίγουρα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Πόσες φορές γυμνάζεσαι την εβδομάδα και πόσες κάνεις τρέξιμο;

Κάνω προπόνηση μία φορά την εβδομάδα με την ομάδα του γυμναστηρίου ATHLESIS RUNNING TEAM, και άλλες δύο φορές μόνη μου. Τις υπόλοιπες ημέρες αθλούμαι στο γυμναστήριο, σε ομαδικά προγράμματα TRX και Pilates, γιατί πέρα από το τρέξιμο είναι απαραίτητη και η μυική ενδυνάμωση.

Τι είναι αυτό που σου αρέσει στο τρέξιμο και τι στόχους έχεις βάλει για το μέλλον;

Ο μοναδικός μου στόχος είναι να είμαι γερή και χωρίς τραυματισμούς, ώστε να μπορώ να συνεχίσω να παίρνω από το τρέξιμο τη χαρά που μου δίνει. Είναι το "αντικαταθλιπτικό" μου. Είναι αλήθεια ότι το να πάρω μετάλλιο σε αγώνες ήταν κάτι αναπάντεχο, αλλά αυτό μου έδωσε την ώθηση να προσπαθήσω παραπάνω και να πιστέψω στον εαυτό μου.

Τρέχεις σε πολλούς αγώνες και έχεις ανέβει στο βάθρο παίρνοντας μετάλλια, με τη φανέλα του Athlesis. Σου αρέσει που βελτιώνεσαι συνέχεια;

Συμμετέχω σε αγώνες 5-10 χιλιομέτρων μέχρι στιγμής και ελπίζω τον Μάρτιο να κάνω για πρώτη φορά ημιμαραθώνιο.

Στον πρώτο αγώνα που πήρα μετάλλιο, ήταν στο TINOS RUNNING EXPERIENCE τον Ιούνιο, όπου βγήκα 3η στις γυναίκες στα 10km.

Κέρδισα επίσης την 3η θέση στα 10km στο SERIFOS SUNSET RACE και σε αγώνες βουνού, στο North Face ZAGORI Race, κατέκτησα τη 2η θέση στην κατηγορία μου στα 10km trail.

Οι αγώνες βουνού ειναι μία άλλη ξεχωριστή εμπειρία και άλλης δυσκολίας αγώνες τους οποίους αγαπώ πολύ.

Όταν κέρδισα πρώτη φορά στην Τήνο, πραγματικά δεν το πίστευα, είχα μόνο ενα χρόνο περίπου που προπονούμουν. Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Εκεί ένιωσα τη χαρά που μπορεί να σου προσφέρει ο αθλητισμός.

Επιμέλεια
Λευθέρης Πλακίδας
Διευθυντής Athletics magazine
a picture of Rex the cat